Walki 1017 roku W pierwszych dniach 1017 roku cesarz znowu był w polu. Wysłał Dawida Arianitesa i Konstantyna Diogenesa w rajd wzdłuż Wardaru, a sam zdobył zamek Longus. Z Longus wyruszył na południe, aby oblec Kastorię. Ale kiedy stanął pod potężnymi murami twierdzy otrzymał pismo od stratega Drystry informujące, że Iwan Władysław i jego wicekról w Rodopach Krakra podjęli rozmowy z Pieczyngami, którzy w dużej liczbie przekroczyli Dunaj. Bazyli nie zamierzał ryzykować. Zaniechał oblężenia i pospieszył na północ. Po drodze rozkazał odbudować zburzone mury wokół Werroi. Kiedy przybył do Ostrowa dowiedział się, że carowi nie udało się zawrzeć przymierza z Pieczyngami, którzy woleli nie ryzykować zatargu ze starym cesarzem. Bazyli powrócił na południe i zdobył miasto Setina nad Brodem (obecnie wieś Setina nad Brodem na skraju doliny Czerna). Samuel miał tam pałac, w którym Bazyli II zdobył wielkie zapasy prowiantu. Pałac został spalony, a żywność rozdano żołnierzom. Car wraz z wojskiem pospieszył za Bizantyńczykami, szukając okazji do nękania przeciwnika. Bazyli wysłał przeciw niemu Konstantyna Diogenesa na czele wojsk z temów europejskich. Konstantyn wpadł jednak w zasadzkę przygotowaną przez Iwana Władysława i byłby zginął, gdyby nie nadszedł mu z odsieczą Bazyli.