Clausewitz wyróżnił następujące czynniki strategii: wielkości moralne; odwagę; wytrwałość; przewagę liczebną; zaskoczenie; podstęp; skupienie w przestrzeni; połączenie sił w czasie; odwód strategiczny; ekonomię sił; czynniki geometryczne. Sformułował ponadto dwie zasady wyznaczające plan wojny i służące jako wskazania do wszystkiego innego: określenie środka ciężkości sił wroga; działanie szybkie, zdecydowane i ukierunkowane na całościowe zniszczenie armii przeciwnikaDziałać należy szybko, bez zatrzymywania się lub zbaczania bez dostatecznej przyczyny [...]. Przeciwko tym rzeczom należy kierować uderzenie. Jeżeli nieprzyjaciel przez to utracił równowagę, nie należy mu dawać czasu na jej odzyskanie. Uderzenie trzeba w tym kierunku kontynuować lub, innymi słowy, zwycięzca musi zawsze kierować całością przeciwko całości. Clausewitz dokonał także analizy przemian zachodzących w działaniach wojennych od czasu rewolucji francuskiej i przewidywał zwiększenie roli udziału całych narodów w zmaganiach wojennychW XVIII stuleciu [...] wojna była jeszcze tylko sprawą gabinetu. [...] Na początku XIX stulecia w szranki wstąpiły narody.