Po rozwiązaniu Armii Krajowej działała w Delegaturze Sił Zbrojnych na Kraj i „NIE”.
Na polecenie płk. Józefa Rybickiego w 1946 odeszła z konspiracji. W listopadzie tego samego roku wyjechała z dziećmi do męża w Wielkiej Brytanii. W 1950 w Londynie ukończyła Szkołę Sztuk Pięknych. Na początku lat 80. utworzyła sieć punktów odbioru pomocy charytatywnej dla Polski.
Została odznaczona m.in. Krzyżem Armii Krajowej, Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Medalem Wojska (czterokrotnie), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (19 marca 1986). W 2007 otrzymała nagrodę „Kustosz Pamięci Narodowej”.
Dorobek naukowy Pod jej redakcją ukazały się: Szare Szeregi. ZHP w czasie II wojny światowej, Główna Kwatera harcerzy „Pasieka”, Ocalałe dokumenty, Londyn 1982 Łączność, sabotaż, dywersja. Kobiety w Armii Krajowej, Londyn 1985 (w Polsce wydana w 1987 roku w drugim obiegu).
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Zdigitalizowana teczka Haliny Martinowej pochodząca ze zbiorów Fundacji Generał Elżbiety Zawackiej w Toruniu