Jej opis zawiera między innymi: liczbę pozycji w tablicy partycji rozmiar pozycji w tablicy partycji położenie zapasowej kopii opisu tablicy partycji położenie tablicy partycji unikatowy identyfikator dysku sumy kontrolne.
Opis ten znajduje się w drugim sektorze dysku (LBA 1).
Sama tablica partycji składa się z wpisów (może być ich 128 jak w Windows Server 2003) zawierających informację o: typie partycji unikatowym identyfikatorze początkowym i końcowym LBA atrybutach nazwie
Zgodność Aby zapewnić pewien poziom zgodności z rozwiązaniami bazującymi na tradycyjnych partycjach MBR, pierwszy sektor dysku (LBA 0) zapisywany jest w specjalny sposób. Tradycyjny sposób partycjonowania umieszcza w tym sektorze tablicę partycji MBR. Przy tworzeniu partycji GUID sektor ten zawiera informację, którą starsze systemy powinny zrozumieć w taki sposób, jak gdyby na dysku znajdowała się tylko jedna, zajmująca cały dysk partycja o typie 0xEE. W efekcie, bez świadomej decyzji użytkownika, starsze systemy nie nadpiszą partycji GUID, mimo że nie są w stanie prawidłowo ich zinterpretować.