Ponikło kraińskie (Eleocharis carniolica) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych (turzycowatych).
Rozmieszczenie geograficzne Występuje wyłącznie w Europie. Zwarty zasięg występowania obejmuje część Europy Południowej od północnych Włoch poprzez Austrię, Słowenię, Słowację, południowo-wschodnią Polskę, Węgry, Rumunię, środkową Ukrainę po wybrzeże Morza Czarnego. W Polsce znany zaledwie z pięciu stanowisk na południu. Dwa z nich znajdują się w Kotlinie Sandomierskiej (na Płaskowyżu Tarnowskim i Tarnogrodzkim), trzy w Karpatach (w Beskidzie Niskim obok rezerwatu przyrody Źródliska Jasiołki, oraz w Bieszczadach w pobliżu miejscowości Habkowce i wzdłuż drogi Solinka – Roztoki Górne). Morfologia Pokrój Roślina tworząca kępki. Łodygi Liczne, jasnozielone, 4-graniaste z kilkoma dość głębokimi bruzdami. Osiągają wysokość 10-30 (40) cm. Kwiaty Drobne, skupione w pojedynczych kwiatostanach na szczycie łodygi, mających postać wąskojajowatego kłosa o długości do 13 mm. Kwiaty obupłciowe. Okwiat szczecinkowaty pozostający na owocu. Jego szczecinki mają długość (4)6-7(8) mm i dwa rzędy haczyków. Słupek ma 2, rzadko 3 znamiona. Owoc Gładka i lśniąca niełupka o długości ok. 1 mm.