Nazwa Nazwa mariawityzm pochodzi od łacińskich słów Mariae vitam (imitantes), co w języku polskim oznacza Maryi życie (naśladujący). Nazwa ta wyraża naśladowanie życia Matki Bożej, jej pokory, miłości, czystości i modlitwy. Pochodzenie nazwy jest, według Marii Franciszki, uznawanej przez mariawitów za świętą, nadprzyrodzoneKs. Wojciech Różyk, „Objawienia” Marii Franciszki Kozłowskiej, Świdnica 2006, s. 151.. Pochodzi ona z pierwszego objawienia w Dziele Wielkiego Miłosierdzia: chcę aby powstało Zgromadzenie Kapłanów pod nazwą MaryawitówDzieło Wielkiego Miłosierdzia, Płock 1922, s. 5..
Po rozłamie z Kościołem rzymskokatolickim, społeczność mariawitów stała się Kościołem, przyjmując nazwę Kościół Katolicki Mariawitów, zmienioną w późniejszych latach na Staro-Katolicki Kościół Mariawitów, co było wyrazem przynależności do Kościołów starokatolickich zrzeszonych w Unii Utrechckiej. W wydanym 31 października 1967 statucie dokonano zmiany nazwy na Kościół Starokatolicki Mariawitów.
W języku potocznym dla rozróżnienia dwóch polskich nurtów w mariawityzmie stosuje się określenia denominacja płocka lub mariawityzm tradycyjny.