Gleb Wasiljewicz von Anrep (, ur. 3 września 1890 w Sankt Petersburgu, zm. 11 stycznia 1955 w Kairze) – rosyjsko-brytyjsko-egipski lekarz, fizjolog.
Życiorys Urodził się w Sankt Petersburgu 3 września 1890 (według niektórych źródeł 23 września 1891) jako syn profesora Wasilija v. Anrepa (1852–1927) i Praskowii Zacepin (1857–1918), wdowy po Piotrze Szuberskim. Jego starszym bratem był Boris, miał też dwóch przybranych braci z pierwszego małżeństwa matki: Wołodję i Erasta. W 1914 roku ukończył studia na Wojskowej Akademii Medycznej w St. Petersburgu. Jeszcze jako student pracował jako demonstrator w zakładzie fizjologii, a w 1912 roku opisał zjawisko znane dziś jako efekt Anrepa (regulacja Anrepowska). Na studiach poznał Iwana Pawłowa, z którym współpracował i przyjaźnił się. Pawłow wysłał Anrepa w czerwcu 1912 roku do laboratorium Starlinga w Londynie. Podczas wojny służył w armii rosyjskiej jako lekarz wojskowy i został odznaczony Krzyżem świętego Jerzego za dzielność. Podczas wojny domowej w Rosji walczył pod dowództwem gen. Denikina. Po klęsce białych emigrował z żoną do Londynu, a potem do Cambridge.