Jest to możliwe, jeżeli słowo-klucz będzie zawierało litery występujące najczęściej w języku, w jakim został napisany tekst jawny (w przykładzie wykorzystano słowo ESTONIA, które zawiera większość liter pojawiających się najczęściej w tekstach pisanych po polsku). Tekst ŚCIŚLE TAJNE zaszyfrowany klasyczną tabelą zawierał 22 znaki. Dzięki rozwidleniu mimo użycia polskich znaków i spacji tekst zaszyfrowany ma tylko 18 cyfr. Przy wysyłaniu zaszyfrowanych tekstów dzielono je na pięciocyfrowe grupy. Jeżeli ostatnia grupa była krótsza uzupełniano ją dowolnymi cyframi do pełnych pięciu. Po poddaniu takiej operacji (dla przejrzystości do uzupełnienia użyto tylko cyfry 9) tekst z tablicy podstawowej będzie się składał z 5 grup: 43132 44331 15441 12433 15999 a tekst zaszyfrowany tablicą z rozwidleniem – z czterech: 99836 99921 09378 05199
Idea ulepszenia szachownicy Polibiusza przez stworzenie wiersza tabeli bez współrzędnej bocznej pojawiła się jeszcze w XVI wieku ale popadła potem w zapomnienie i wróciła w szyfrach opracowywanych w I połowie XX wieku przez kryptologów radzieckich.