Том 10, 2004. s. 12, „burżuazyjnymi fałszerzami” oraz „wrogami pokoju i postępu”, a ich dzieła „wynalazkami białoruskiej burżuazji i nacjonalistów”. Według wspomnień Anatolija Hryckiewicza lubił powtarzać, że „historyk musi umieć znaleźć fakty na poparcie swojej koncepcji”Арлоў У., Адзін у трох іпастасях, Літаратура і мастацтва, 16 лістапада 1990 г..
Krytyka Krytycy Abecedarskiego zarzucają mu świadomą jednostronność, nieograniczone manipulowanie świadomością historyczną społeczeństwa, zastępowanie wiedzy historycznej ideologią rosyjskiego imperializmu. Swoje wersje najczęściej opierał na źródłach pochodzących z moskiewskich instytucji oficjalnych zainteresowanych właśnie takimi poglądami, nie przeprowadzając analizy źródłowej. Odwoływał się niemal wyłącznie do prac historyków radzieckich i poszczególnych przedstawicieli rosyjskiej historiografii przedrewolucyjnej. Aby potwierdzić własne przemyślenia, posługiwał się cytatami innych naukowców, które jednak pozostawały w sprzeczności z kontekstem dzieł, z których pochodzą. Ignorował wszystkie prace kwestionujące jego wnioski.