Przeciwciała przeciw cyklicznemu cytrulinowanemu peptydowi, autoprzeciwciała anty-CCP (, aCCP) – autoprzeciwciała wykrywane w testach laboratoryjnych z użyciem syntetycznych cyklicznych peptydów bogatych w cytrulinę jako antygenów wiążących. Ich dawne nazwy - także od stosowanych niegdyś testów - to przeciwciała antykeratynowe (AKA), przeciwciała antyfilagrynowe (AFA) i przeciwciała przeciwko czynnikowi okołojądrowemu (APF). Z perspektywy immunologicznej, stanowią one rodzinę immunoglobulin skierowanych przeciw różnym białkom i peptydom zawierającym cytrulinę. Cytrulina nie jest aminokwasem wykorzystywanym do syntezy białek, lecz powstaje ona w posttranslacyjnej deiminacji reszt argininy, katalizowanej przez eznym deiminazę peptydyloargininową (ang. peptidylarginine deiminase, PAD). Dużą aktywność PAD i – co za tym idzie – obecność cytrulinowanych białek, stwierdza się w rozmaitych tkankach zmienionych zapalnie. Częste występowanie przeciwciał anty-CCP we krwi chorych na reumatoidalne zapalenie stawów, wiąże się z ich istotną skłonnością do odpowiedzi autoimmunologicznej przeciw cytrulinowanym białkom. Ta z kolei ma być skutkiem współdziałania czynników środowiskowych i predyspozycji genetycznych. W opisanej sytuacji, białka zawierające cytrulinę pełnią rolę autoantygenów. Wysokie stężenia cytrulinowanych białek wykazano m.in.