Cornelius Steenoven, Cornelis Steenoven (ur. 13 października 1661 w Amsterdamie, zm. 3 kwietnia 1725 w Lejdzie) – duchowny holenderski, doktor teologii, arcybiskup Utrechtu Rzymskokatolickiego Kościoła Starobiskupiego Kleru w latach 1723–1725.
Życiorys Cornelius Steenoven był absolwentem uniwersytetów w Leuven i w Rzymie. W 1689 roku przyjął święcenia kapłańskie. W latach 1693–1713 pełnił funkcje rzymskokatolickiego proboszcza w Amersfoort, a następnie w latach 1719–1723 proboszcza w Lejdzie.
Od 1700 roku zasiadał jako kanonik w kapitule katedry utrechckiej. Po konflikcie arcybiskupa Petrusa Codde ze Stolicą Apostolską w związku z wakatem na stanowisku arcybiskupa Utrechtu pełnił od 1719 roku funkcje wikariusza generalnego archidiecezji Utrechtu.
27 kwietnia 1723 roku został wybrany przez kapitułę utrechcką arcybiskupem elektem Utrechtu. W związku napiętymi stosunkami pomiędzy Biskupem Rzymu i Kościołem rzymskokatolickim w Zjednoczonych Prowincjach Niderlandów w kwestii konstytucji Unigenitus oraz wcześniejszej sprawy Petrusa Codde nominacja ta nie została zatwierdzona przez papieża.