Na przykład, w skład albumu Berta Jansha zatytułowanego People On The Highway – A Bert Jansch Encomium weszła specjalnie na tę płytę nagrana przez McEvoy wersja utworu tego twórcy Where Did My Life Go?, poświęconego Sandy Denny. Wśród artystów uczestniczących w projekcie znalazły się takie postaci, jak Al Stewart, Roy Harper, Bernard Butler, Donovan i Ralph McTell.
U progu nowego millennium Eleanor McEvoy ostatecznie odstąpiła od współpracy z wielkimi wytwórniami i podjęła decyzję, by czwartą płytę wydać samodzielnie – a tym samym wstąpić na ścieżkę niezależnej działalności artystycznej. Publikacja albumu Yola okazała się punktem zwrotnym w karierze irlandzkiej twórczyni: od tej pory datuje się także wyrazista zmiana kierunku jej muzycznego rozwoju. Płyta, która pojawiła się na półkach w roku 2001 odzwierciedlała tę transformację: łatwo dostrzec w niej wpływy jazzu i muzyki akustycznej, czyli tych elementów stylu, jakie Eleanor McEvoy wypracowała na estradzie współpracując z Brianem Connorem. Nowa płyta, w nowej stylistyce, zdobyła artystce przychylność mediów muzycznych. Irlandzka prasa muzyczna opisała tę płytę McEvoy jako 'jej najlepszy album', 'akt odważnego odrzucenia tego, co przewidywalne', jako płytę 'podejmującą muzyczne wyzwania...