Zatrudniony został w zakładach lotniczych Heinkla. Ewakuowany został w kwietniu 1945, końca wojny doczekał w okolicach Schwerina. Spośród 728 więźniów z pierwszego transportu do KL Auschwitz wojnę przeżyło jedynie 239.
Po wojnie wrócił do Polski. Włączył się w odbudowę Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół". Ukończył studia na Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie. Ponad 25 lat pracował w wojskowej służbie zdrowia. Był trenerem narciarstwa w wojskowych klubach oraz kierownikiem rehabilitacji i gimnastyki leczniczej w uzdrowisku w Lądku-Zdroju. W stopniu majora w 1974 przeszedł na emeryturę. W 1998 został jednym z założycieli Chrześcijańskiego Stowarzyszenia Rodzin Oświęcimskich, które skupia obecnie byłych więźniów, ich rodziny oraz ludzi zainteresowanych historią obozu w Auschwitz. Był też aktywny w Komitecie Wznoszenia Kopca Pamięci i Pojednania w Oświęcimiu. Wspólnie z Wincentym Galicą przyczynił się do zachowania Muzeum Męczeństwa w podziemiach hotelu Palace. Ostatnie lata życia spędził w Krzeszowicach.
Przypisy