W 2012 po raz pierwszy znaleziony został na japońskiej Cuszimie, gdzie również utworzył populację
Wbrew doniesieniom medialnym, dane naukowe z Europy dowodzą, że owad ten nie wykazuje w stosunku do człowieka agresji większej niż szerszeń europejski (obrona gniazda w promieniu około 5 m), a efekty jego użądlenia są identyczne jak w przypadku gatunków rodzimych.
Robotnice osiągają 20 mm, trutnie do 24 mm, królowa dorasta do 30 mm.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy przez Amédée Lepeletiera w 1836 roku. W jego obrębie wyróżnia się 12 form barwnych, które tradycyjnie uznawane są za podgatunki. W 1997 Carpenter i Kojima zsynonimizowali je jednak z formą typową. W 1991 Archer wyniósł V. v. auraria i V. v. pruthi do rang osobnych gatunków, ale taka klasyfikacja została odrzucona po badaniach molekularnych Perrarda i innych z 2012 oraz wykryciu w północnym Wietnamie form przejściowych pomiędzy V. v. auraria i V. v. nigrithorax.