Zigmantas Kiaupa (ur. 29 stycznia 1942 we wsi Pakriaunys) – litewski historyk.
Życiorys W 1965 ukończył studia na Wileńskim Uniwersytecie Państwowym, po czym podjął pracę w archiwum wileńskim. Od 1970 zatrudniony w Instytucie Historii Litewskiej SRR, gdzie w latach 1993–1997 stał na czele Wydziału Historii Wielkiego Księstwa Litewskiego. W 1993 został wykładowcą Uniwersytetu Witolda Wielkiego. Od 2003 legitymuje się tytułem profesora.
Zajmuje się naukowo życiem kulturalnym, społecznym i politycznym Wielkiego Księstwa Litewskiego, historią miast litewskich oraz litewskim dziedzictwem kulturowym zagranicą.
Jest mężem Jūratė Kiaupienė.
W 2003 otrzymał Krzyż Oficerski Order Wielkiego Księcia GiedyminaZigmantas Kiaupa. Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 30 czerwca 2009 za wybitne zasługi w rozwijaniu współpracy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Litewską, za propagowanie wiedzy o wspólnym dziedzictwie historycznym narodów tworzących Rzeczpospolitą Obojga Narodów został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi RP – pkt 6.
Wybrane publikacje Lietuvos istorija, 2002 Lietuvos valstybės istorija, 2004 Šiaulių miesto istorija (iki 1940 m.), Szawle 1991 Lietuvos istorija iki 1795 m. (wraz z J.