Bitwa o fort Driant – bitwa stoczona w forcie Driant i jego najbliższych okolicach w dniach od 24 września do 13 października 1944 roku pomiędzy niemiecką załogą fortu i wspierającą ich artylerią a amerykańską 3. Armią Pattona.
Przed bitwą We wrześniu 1944 roku wojska amerykańskie stanęły naprzeciw całej długości Linii Zygfryda. Alianci mieli poważne problemy z zaopatrzeniem z powodu braku portów, a teren, do którego dotarli, zwłaszcza Lotaryngia, nie sprzyjał mobilności amerykańskiej armii. Przedpola Niemiec były błotniste, zimne i przede wszystkim silnie ufortyfikowane. Granicy III Rzeszy strzegła sieć umocnionych fortów, z których najpotężniejszym nie tylko w Wale Zachodnim, ale i całej Europie, był fort Driant.
Bitwa Pierwszy atak Fort został po raz pierwszy zaatakowany 27 września. Zwiadowcy donieśli, że fortu bronią słabo wyszkolone, źle wyposażone i niekompletne jednostki. Od godziny 6:00 do 14:15 pozycja była ostrzeliwana przez amerykańska artylerię. Gdy skończyła się amunicja, do ataku ruszył 11 Pułk Piechoty.