Scriptorum Polonicorum Hekatonias seu illustrium Poloniae scriptorum elogia et vitae – słownik biobibliograficzny z biogramami części polskiej elity intelektualnej w XVII wieku.
Historia Słownik bibliograficzny został wydany w 1625 we Frankfurcie roku przez Szymona Starowolskiego. W 1624 roku autor zainteresował swoim dziełem drukarza w Wenecji i wydał u niego w 1627 roku wyszło drugie, pomnożone wydanie „Hekatonas”. Wzorem dla Setnika było dzieło belgijskiego teologa i historyka Auberta Mireausa pt. „Elogia illustrum Belgiae scriptorum”. Do opracowania Setnika skłoniły Starowolskiego dwa główne motywy. Jednym z nich był zamiar przedstawienia najwybitniejszych jego zdaniem polskich pisarzy i uczonych z okresu dwóch stuleci (z przewagą tych z XVI w.) głównie wychowanków Akademii Krakowskiej. Drugim zaś motywem była jego ambicja i chęć pokazania obcym obrazu kulturalnego polski. Dlatego pisał po łacinie i wydawał najpierw w Niemczech potem we Włoszech.