Petrus Johannes Meindaerts (ur. 7 listopada 1684, zm. 31 października 1767) – duchowny holenderski, arcybiskup Utrechtu Rzymskokatolickiego Kościoła Starobiskupiego Kleru w latach 1739-1767.
Życiorys Duchowny rzymskokatolicki Petrus Meindaerts w młodości studiował w Mechelen i w Leuven. W 1716 roku został wyświęcony na księdza przez biskupa Meath, Luke’a Fagana. W okresie konfliktu kapituły utrechckiej ze Stolicą Apostolską pełnił funkcje archiprezbitera w Leeuwarden i dziekana w Friesland.
Arcybiskup Kościoła Utrechtu 2 lipca 1739 roku jako arcybiskup elekt stanął na czele Kościoła Utrechtu. 18 października 1739 został konsekrowany na biskupa bez mandatu papieskiego czym zaciągnął na siebie ekskomunikę latae sententiae.
W 1742 roku po śmierci Dominique’a Varlet obawiając się wygaśnięcia sukcesji apostolskiej w Rzymskokatolickim Kościele Starobiskupiego Kleru konsekrował swoim sufraganem Hieronymusa de Bock, który został mianowany biskupem Haarlemu. Biskup de Bock zmarł jednak w niecałe dwa lata po objęciu diecezji Haarlemu w związku z czym arcybiskup Meindaerts konsekrował w 1745 roku jego następcą, Johannesa van Stiphouta.