W międzyczasie pojawił się nowy gitarzysta Ricky Marx. Mimo utrudnień grupa zaczęła nagrania od nowa i jej trzeci album ukazał się w kwietniu 1990 roku.
Lata 90. XX wieku Jump The Gun ukazał się na całym świecie. Jego producentem był Roger Glover z zespołu Deep Purple. Album zbierał dobre recenzje, choć słabsze od poprzednika. Niektórzy narzekali na brak rozwoju, powielanie tych samych patentów. Phil More przeszedł rekonwalescencję i mógł grać dalej. W składzie grupy oficjalnie pojawił się klawiszowiec Dominic Gale, przez co stała się sekstetem. Zespół po raz pierwszy koncertował w Japonii. Jednak po wyczerpującej trasie okazało się, że kontuzja perkusisty była zbyt poważna i nie pozwoliła mu na dalszą grę w zespole. Pod koniec 1991 roku w grupie za More'a pojawił się Michael Fast, razem z nim przyszedł basista Kenn Jackson, zaś odszedł Marx. Zespół powrócił do pięcioosobowego składu. Z nowymi członkami na pokładzie kwintet nagrał czwarty już w swym dorobku album Sin-Decade, który ukazał się w 1992 roku. Muzyka zawarta na nim była bardziej komercyjna, aniżeli wcześniejsze produkcje zespołu. Ukazał się również pierwszy singel Pretty Maids, zatytułowany „Please Don’t Leave Me”, będący coverem utworu zespołu Thin Lizzy. Utwór niespodziewanie stał się wielkim hitem, zdobywając szczyty list przebojów w wielu krajach.