thumb|270px|Napaść Indian na wóz białych osadników (mal. Charles Wimar, 1856) Masakra Clarków – jedna z wielu napaści Indian na białych osadników ciągnących na zachód wzdłuż wyznaczonych szlaków. Napaści te – obok chęci obrony własnych terytoriów przed przybyszami ze wschodu lub z zemsty za czynione przez białych niegodziwości – miały także na celu zdobycie dóbr posiadanych przez wędrowców, a zwłaszcza ich broni palnej i koni.
W sierpniu 1851 roku spora grupa Indian z plemienia Szoszonów pod wodzą Cho-Cho-Co, przez białych nazywanego „Nie Ma Konia” (ang. Has No Horse), zaatakowała kolumnę wozów osadniczych prowadzonych przez Thomasa Clarka wzdłuż szlaku oregońskiego w pobliżu tradycyjnego miejsca przepraw przez rzekę Raft, która niedaleko tego miejsca wpada do rzeki Snake w dzisiejszym stanie Idaho. Głównym celem napaści Indian była kradzież koni prowadzonych przez kolumnę Clarka. W walce, która się wówczas wywiązała, zabili 34 pionierów, w tym matkę i brata Thomasa Clarka.