Język mewari (मेवाड़ी) – język używany we wschodniej części indyjskiego stanu Radżastan (zwłaszcza miasta Udaipur i Chittaurgarh). Stanowi jeden z głównych języków składających się na tzw. makrojęzyk radżastani (według nomenklatury serwisu Ethnologue).
Według danych z 2011 r. posługuje się nim ponad 4 mln ludzi.
System fonologiczny Język mewari posiada 31 spółgłosek, 10 samogłosek i 2 dyftongi. Typowe dla tego języka jest zastąpienie zębowych spółgłosek szczelinowych przez zwarcie krtaniowe na początku i w środku wyrazu.
Morfologia Marwari posiada dwie liczby, pojedynczą i mnogą, dwa rodzaje – męski i żeński oraz trzy przypadki – prosty, zależny i wołacz. System przypadków został w dużym stopniu zastąpiony przez postpozycje.
Czasownik – odmienia się przez 3 czasy: teraźniejszy, przeszły i przyszły, oraz 4 tryby. Występują 3 rodzaje imiesłowów: teraźniejszy, przeszły i dokonany.
Składnia Podobnie jak inne języki indoaryjskie, mewari jest językiem typu SOV (czasownik występuje na końcu zdania)
Słownictwo Mewari wykazuje od 50 do 70% podobieństwa leksykalnego w stosunku do innych języków zaliczanych do makrojęzyka radżastani.
Dialekty Główne dialekty: gorawati, sarwari, khairari.