Sir Granville Ransome Bantock (ur. 7 sierpnia 1868 w Londynie, zm. 16 października 1946 tamże) – angielski kompozytor, dyrygent i pedagog.
Życiorys Syn lekarza. W latach 1889–1893 studiował w Królewskiej Akademii Muzycznej w Londynie, gdzie uczył się u Fredericka Cordera. Założyciel i wydawca ukazującego się w latach 1893–1896 czasopisma The New Quarterly Music Review. W 1900 roku osiadł w Birmingham, gdzie był dyrektorem szkoły muzycznej przy Midland Institute. Przyjaźnił się z Edwardem Elgarem, po którym objął w 1908 roku stanowisko profesora wydziału muzyki na Uniwersytecie w Birmingham, które piastował do 1934 roku. Jako dyrygent prowadził m.in. orkiestry w New Brighton, Liverpoolu i Birmingham. W swoim repertuarze koncertowym propagował twórczość kompozytorów brytyjskich.
W 1930 roku otrzymał tytuł szlachecki.
Twórczość Tworzył przede wszystkim monumentalne kompozycje orkiestrowe o charakterze programowym. Głównym źródłem jego inspiracji była tematyka orientalna, sięgał jednak także po motywy staroangielskie i greckie. Za najważniejsze dzieło Bantocka uchodzi kantata Omar Khayyám (1906–1909). Ponadto skomponował m.in.