Na północ od Wilna usytuowane były cztery gminne jednostki terenowe AK, sięgające swoimi wpływami na teren Litwy Kowieńskiej.

Pierwszym oddziałem partyzanckim na terenie inspektoratu była kilkunastoosobowa grupa bosmana Jana Czerwińskiego „Żuka”. Prowadziła ona latem 1943 ograniczoną działalność w Puszczy Rudnickiej. Na skutek wzmożonej działalności jednostek niemieckich, w połowie grudnia zawieszono działalność grupy i rozlokowano ludzi na kwaterach.

We wrześniu 1943 wyszły z Wilna w teren Inspektoratu A trzy niezależne od siebie grupy. Były to: Oddział Partyzancki „Brony”, oddział ppor. Sławomira Gramowicza „Dzika” i oddział por. Gracjana Fróga „Górala”.

Z początkiem października oddziały „Dzika” i „Górala” połączyły się. Dowództwo nad 20 osobowym „Oddziałem Lotnym 1 pułku im. Króla Bolesława Chrobrego” objął por. „Góral” („Szczerbiec”). W połowie listopada 1943 dowódca Kedywu mjr. Kazimierz Radzikowski „Dąbek” wydał rozkaz o włączeniu OP „Szczerbca” do OP „Łupaszki”, działającego w Inspektoratach B i C. „Szczerbiec” rozkazu nie wykonał, za co w grudniu 1943 został pozbawiony funkcji dowódcy. Na skutek buntu w oddziale i wymówieniu posłuszeństwa dowództwu dowodzony nadal przez „Szczerbca” oddział, stał się na pewien czas oddziałem dzikim.