Antygen różnicowania komórkowego, kompleks różnicowania, gniazdo różnicowania, CD (od ang. cluster of differentiation) – standard używany do identyfikacji cząsteczek na powierzchni komórek. Antygeny te mogą działać na wiele sposobów, spełniając często funkcje receptora lub ligandu (związku aktywującego receptor).
Zainicjowana przyłączeniem ligandu do receptora kaskada sygnałowa zmienia zachowanie komórki. Występują również kompleksy różnicowania nieodgrywające roli w sygnalizacji komórkowej, posiadające za to szereg innych funkcji, na przykład wywoływanie adhezji komórkowej.
Nomenklatura Nomenklatura CD została zaproponowana i przyjęta na pierwszym międzynarodowym warsztacie i konferencji na temat rozróżniania antygenów ludzkich leukocytów (1st International Workshop and Conference on Human Leukocyte Differentiation Antigens, HLDA), która odbyła się w Paryżu w 1982 roku. System ten powstał z myślą o klasyfikacji przeciwciał monoklonalnych produkowanych przez różne laboratoria na całym świecie. Przeciwciała te skierowane są przeciw różnym epitopom znajdującym się na powierzchni leukocytów.