Serafin Rafał Sokołowski herbu Pomian (ur. ok. 1738, zm. po 1807) – sekretarz gabinetu Stanisława Augusta Poniatowskiego, konsyliarz Rady Nieustającej, poseł na Sejm Czteroletni.
Karierę polityczną rozpoczął w młodym wieku jako syn działacza Familii, wpływowego stronnictwa utworzonego przez przedstawicieli magnackich rodów Czartoryskich i Poniatowskich. Pierwszy raz wystąpił publicznie w 1755 roku, gdy podpisał manifest szlachty kujawskiej przeciwko budowie zboru protestanckiego w Toruniu. Sprawując od 1764 roku obowiązki sekretarza Stanisława Augusta w gabinecie kierowanym przez Jacka Ogrodzkiego reprezentował interesy dworu na sejmikach kujawskich. Jako popierany przez króla kandydat został wybrany pierwszy raz na posła sejmowego z województwa inowrocławskiego w 1776 roku. Będąc oddanym zwolennikiem Stanisława Augusta opowiadał się podczas sesji sejmowych za wzmocnieniem uprawnień Rady Nieustającej, co było zgodne z opcją polskiego monarchy, uległego wobec carycy Katarzyny II. W 1776 roku Sokołowski został wybrany na sędziego sejmowego. W 1778 roku pełniąc obowiązki sekretarza izby niższej został autorem sprawnie napisanego, wydanego w roku następnym drukiem, oficjalnego diariusza sejmu. W 1780 roku po raz drugi wybrano go na posła. W roku 1782 został konsyliarzem Rady Nieustającej.