Madonna z harpiami () – obraz włoskiego malarza renesansowego Andrea del Sarto.
Historia obrazu Namalowanie obrazu zostało zlecone 14 maja 1515 roku przez franciszkanów i miał przedstawiać Madonnę z Dzieciątkiem w otoczeniu świętych – św. Jana Ewangelisty i św. Franciszka oraz dwóch aniołów. Obraz został wykonany w 1517 roku i odbiegał od pierwotnego zamówienia. Zamiast aniołów artysta przedstawił dwie harpie. Pierwotnie obraz znajdował się w klasztorze San Francesco de’Macci we Florencji. W 1703 roku obraz trafił do kolekcji Ferdynanda Mecydeusza, syna księcia Kosmy III, do jego posiadłości w Palazzo Pitti. Ferdynand w dowód wdzięczności sfinansował remont kościoła. W 1795 roku obraz trafił do galerii Uffizi.
Tematyka i symbolika obrazu Tytuł dzieła pochodzi od płaskorzeźb zdobiących postument (nazwanych przez Vasariego harpiami), na którym stoi Madonna z dzieciątkiem. Zgodnie z najnowszymi badaniami jest to fantastyczne przedstawienie szarańczy. Na postumencie znajdują się słowa hymnu do Matki Boskiej Wniebowziętej co sugeruje, iż przedstawiona postać jest wizerunkiem Matki Boskiej Wniebowziętej, a nie jak sądzono Matki Boskiej Niepokalanego Poczęcia. Z prawej strony obrazu stoi św.