thumb|200px|Mikałaj Azbukin Mikałaj Azbukin (, ur. 1894 w Bobrujsku, zm. 24 listopada 1943) – białoruski geograf i krajoznawca, publicysta i działacz narodowy.
W latach 1912–1917 studiował geografię na Uniwersytecie Petersburskim, po czym wykładał geografię i przyrodoznawstwo w Gimnazjum Słowiańskim w Bobrujsku. Związał się z białoruskim ruchem narodowym, przystępując do Białoruskiego Towarzystwa Kulturalno-Oświatowego w Bobrujsku. Po opanowaniu miasta przez wojska polskie w 1919 czasowo aresztowany.
Jesienią 1920 objął urząd dyrektora Gimnazjum Słowiańskiego im. Janki Kupały w Bobrujsku. Na wiosnę 1921 aresztowany przez Cze-Ka pod zarzutem przynależności do eserów. Pracował w Mińsku w Komisji Naukowo-Terminologicznej Ludowego Komisariatu Oświaty Białoruskiej SRR oraz w Instytucie Kultury Białoruskiej. W 1929 zatrudniono go w Katedrze Geografii Akademii Nauk Białoruskiej SRR.
Zajmował się geografią i krajoznawstwem. Napisał podręcznik „Geografia Białorusi”, w którym przedstawił swój kraj jako niezależną jednostkę w Europie. Organizował ruch krajoznawczy na terenie Białoruskiej SRR, był sekretarzem Centralnego Biura Krajoznawstwa oraz redaktorem pisma „Nasz kraj”.