Miodaczek białolicy (Phylidonyris niger) – gatunek małego ptaka z rodziny miodojadów (Meliphagidae), endemit Australii. Pospolity, nie jest zagrożony.
Systematyka Gatunek sklasyfikowany został przez niemieckiego ornitologa Johanna Bechsteina w roku 1811.
Wyróżniono dwa podgatunki Phylidonyris niger: P. niger niger (Bechstein, 1811) – miodaczek białolicy – wschodnia Australia P. niger gouldii (Schlegel, 1872) – miodaczek wąsaty – południowo-zachodnia Australia.
Morfologia Upierzenie miodaczka białolicego w większości jest czarno-białe. Ogon ptaka jest długi, żółty. Żółta jest także część lotek skrzydeł. Posiada charakterystyczne duże, białe łatki na szyi i policzkach. Oczy koloru ciemnobrązowego. Dziób jest dość długi, cienki i zakrzywiony w dół. Osobniki młodociane są brązowawe i jaśniejsze z miękkim i puszystym upierzeniem.
Długość ciała 16–20 cm Masa ciała (podgatunek nominatywny) samce 15,5–25 g, samice 15,5–20,5 g
Ekologia i zachowanie Środowisko Najczęściej spotykany na wilgotnym, gorącym terytorium. Także w lasach lub na terenach lesistych z wrzosowiskami. Spotykany zarówno w strefie klimatu umiarkowanego, jak i subtropikalnego.