262..
Pomoc udzielona Sokołowskiemu przez króla w ostrym sporze, w który wdał się jako starosta z Żydami i mieszczanami kowalskimi oraz nadanie mu królewszczyzny Kruszyn mobilizowały go do działania zgodnego z interesami dworskimi na sejmiku zwołanym 14 lutego 1792 w Radziejowie, któremu marszałkował. Obrady przebiegały po myśli monarchy również dzięki interwencji sekretarza królewskiego Serafina Rafała Sokołowskiego oraz ówczesnego wojewody inowrocławskiego. Ostatecznie sejmik wysłał do króla delegację z podziękowaniem za uchwalenie konstytucji. Nie doszło jednak do złożenia przez szlachtę przysięgi wierności wobec Ustawy Rządowej, do której stan ten miał na Kujawach na ogół niechętne nastawienie. Michał Sokołowski był jednym z nielicznych Kujawian, którzy przyczynili się do propagowania konstytucji 3 maja. 6 marca 1792 roku otrzymał Order Orła Białego.
W sierpniu 1794 należał do wąskiego grona szlachty kujawskiej przygotowującego wybuch powstania wielkopolskiego. Po zdobyciu Włocławka 22 sierpnia został członkiem lokalnych władz powstańczych. W lipcu 1797 został skazany na 1200 talarów grzywny za udział w powstaniu. Nie udało się ustalić daty jego śmierci.