Kolor od białego do szarawego. Trzon O wysokości 4–10 cm i grubości 2–4 mm, czasami ze zgrubiałą i pilśniowatą podstawą. Jest kruchy, wewnątrz pusty z charakterystycznymi, podłużnymi rowkami (czasami widoczne są one tylko pod lupą). Kolor srebrzystoszary do szarobrązowego, czasami z różowofioletowym odcieniem. Miąższ O kolorze białym do szarobrązowego, często z różowofioletowym odcieniem. Ma charakterystyczny słaby smak rzodkwi i lekki zapach rzodkwiowo-mączny. Cechy mikroskopowe Podstawki 27–38 × 8–10 µm, maczugowate, 4-zarodnikowe ze sterygmami o długości do 7,5 µm. Zarodniki 8–10,5 × 5,2–7,5 µm, Q = 1,2-1,6, szeroko pipetowate, gładkie, amyloidalne. Cheilocystydy 19–60 × 5–11 µm, tworzące sterylne pasma, wrzecionowate, języczkowate, workowate, prawie cylindryczne lub o nieregularnym kształcie, gładkie lub z kilkoma grubymi, z nierównomiernie rozstawionymi naroślami, zarówno wierzchołkowymi, jak i bocznymi. Pleurocystyd brak. Trama blaszek dekstrynoidalna. Strzępki w skórce kapelusza o szerokości 1,5–4 µm, pokryte rozproszonymi lub gęstymi, pojedynczymi lub bardzo rozgałęzionymi naroślami 2–20 × 1 µm, które mają nieco tendencję do żelatynizacji i tworzenia bardzo gęstych mas.