Położone są na stosunkowo niskiej wysokości (od 1546 m do 1751 m n.p.m.), są zazwyczaj małe i płytkie. jeziora niepodobne do siebie, ale wykazujące pewne podobieństwa do jezior z grup 2–5. Stanowią one 14 jednoprzedmiotowych zbiorów, które ze względu na indywidualne cechy nie pasują do jednorodnych klas. jeziora duże (>10 ha), niepodobne do siebie i do jezior z innych grup. Grupa ta obejmuje wszystkie jeziora o powierzchni przekraczającej 10 ha (8 obiektów). Dominującą cechą tych jezior jest duża objętość, co skutkuje krótszym czasem trwania pokrywy lodowej. Należą do nich m.in. Wielki Staw Polski i Morskie Oko.
Właściwości Jeziora tatrzańskie zasilane są powierzchniowo przez wody opadowe i roztopowe, strugi, jak również przez podziemne źródła. Stan wody w stawach jest na ogół dość wyrównany, poziom zwierciadła waha się w granicach kilkudziesięciu centymetrów. Najwyższe stany przypadają w okresie wiosennych roztopów, najmniejsze w czasie jesieni i w zimie. Poziom wody w stawach podnosi się też po dużych opadach deszczu (przeważnie z jednodniowym opóźnieniem). Niektóre ze stawów dają początek potokom: z Czarnego Stawu Gąsienicowego wypływa np. Czarny Potok, z Małego Żabiego Stawu Mięguszowieckiego zaś Żabi Potok. Część stawów, jak np.