Miodopijek długodzioby (Acanthorhynchus tenuirostris) – gatunek małego ptaka z rodziny miodojadów (Meliphagidae). Zamieszkuje wschodnią i południowo-wschodnią część Australii (wraz z Tasmanią i okolicznymi wyspami) w obszarach leśnych oraz w miejskich ogrodach w Sydney i Melbourne. Sklasyfikowany został przez ornitologa Johna Lathama w roku 1801.
Podgatunki i zasięg występowania Wyróżniono cztery podgatunki A. tenuirostris: A. t. cairnsensis – północno-wschodni Queensland A. t. dubius – Tasmania i wyspy Cieśniny Bassa A. t. halmaturinus – południowo-wschodnia Australia Południowa oraz Wyspa Kangura A. t. tenuirostris – wschodnia i południowo-wschodnia Australia
Morfologia Długość ciała wynosi 13–16 cm (z tego 2–5 cm przypada na dziób), rozpiętość skrzydeł 18–23 cm, zaś masa ciała – średnio 11 g; ulega ona wahaniom związanym z odkładaniem tłuszczu, może wynosić 4–24 g u samca i 7–16 g u samicy. Dymorfizm płciowy w upierzeniu słabo zaznaczony. U samca większość upierzenia jest połyskliwie czarna, szare są pokrywy nadogonowe i wewnętrzna część skrzydła. Można dostrzec biały śliniak ciągnący się aż po brzuch;