Z dniem 1 września 1924 roku został przeniesiony do 1 dywizjonu żandarmerii w Warszawie na stanowisko zastępcy dowódcy dywizjonuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 86 z 28 sierpnia 1924 roku, s. 492..
17 marca 1927 roku otrzymał przeniesienie do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy dywizjonu żandarmerii KOP w WarszawieDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 9 z 17 marca 1927 roku, s. 72.. Dywizjonem dowodził przez kolejnych dwanaście lat. 23 stycznia 1928 roku awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii, Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 3 z 28 stycznia 1928 roku, s. 20..
W czasie kampanii wrześniowej (17–20 IX) kierował ewakuacją rodzin oficerów i urzędników cywilnych Dowództwa KOP z Dawidgródka do Pińska, a następnie pełnił funkcję komendanta Kwatery Głównej Grupy KOP gen. Orlik-RückemannaWilhelm Orlik-Rückemann, Ze sprawozdania dowódcy Korpusu Ochrony Pogranicza o działalności podczas wojny, s. 747, 752. Ludwik Głowacki, Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939, s. 391. Jan Wróblewski, Samodzielna Grupa Operacyjna "Polesie" 1939, s. 212.. Został pojmany przez Niemców w dniu 7 listopada 1939 roku w Warszawie.