Jako zmienne wyjaśniające stosuje się m.in.: siłę bodźca, poziom lęku, poziom stresu, siłę pobudzenia, jako zmienne wyjaśniane m.in.: szybkość uczenia, nierozwiązywanie problemów, efektywność funkcjonowania pamięci, jakość wykonania zadania. Teigen zauważa, że to co nazywa się prawem Yerkesa i Dodsona nigdy nie będzie mogło być jednoznacznie potwierdzone bądź odrzucone tak długo, jak długo będzie używane do przewidywania tego, w jaki sposób jakakolwiek dynamiczna zmienna oddziałuje na poziom wykonania zadania, które interesuje badacza.
Krytykę prawa Yerkesa i Dodsona przeprowadzili także P.A. Hancock i H.C. Haney. Analizując użyteczność prawa Yerkesa i Dodsona określają je jako zbyt uproszczoną i wadliwą propozycję (over-simplistic and fundamentally flawed proposition).
Zobacz też facylitacja społeczna reakcja walka lub ucieczka
Przypisy Yerkes R.M. Dodson J.D. The relation of strength of stimulus to rapidity of habit-formation. Journal of Comparative Neurology and Psychology, 1908;