Po zjednoczeniu Niemiec była jedną z podstawowych zawodniczek nowej kadry. Już w 1991 roku po raz drugi w karierze wywalczyła złoto w biegu indywidualnym, wygrywając podczas mistrzostw świata w Lahti. O blisko 2 minuty wyprzedziła drugą na mecie Norweżkę Grete Ingeborg Nykkelmo i o blisko 2,5 minuty trzecią Iwę Karagiozową. Wynik ten powtórzyła na mistrzostwach świata w Borowcu w 1993 roku, tym razem wyprzedzając Kanadyjkę Myriam Bédard i Swietłanę Paramyginę z Białorusi. W międzyczasie wspólnie z Petrą Bauer, Uschi Disl i Ingą Kesper zdobyła złoty medal w biegu drużynowym na mistrzostwach świata w Nowosybirsku.
Kolejne dwa medale zdobyła podczas mistrzostw świata w Anterselvie w 1995 roku. Najpierw razem z Kathi Schwaab, Simone Greiner-Petter-Memm i Uschi Disl była druga w biegu drużynowym. Pięć dni później reprezentacja Niemiec w składzie: Uschi Disl, Antje Harvey, Simone Greiner-Petter-Memm i Petra Behle zwyciężyła w sztafecie. Złote medale w sztafecie Niemki z Behle w składzie zdobyły również na mistrzostwach świata w Ruhpolding w 1996 roku i mistrzostwach świata w Osrblie rok później. W 1996 roku Niemki zwyciężyły również w biegu drużynowym.