Niedługo później wyjechał do Szwecji, jednak z powodu problemów prawnych został deportowany i wrócił do węgierskiego Szeged. W lutym 1992 otrzymał zaproszenie na zgrupowanie kadry olimpijskiej w Belgradzie. Tuż przed rozpoczęciem igrzysk bośniacki Komitet Olimpijski złożył mu propozycję reprezentowania Bośni i Hercegowiny w Barcelonie. Đurić wahał się przed podjęciem decyzji, jednak ostatecznie zgodził się, a na Igrzyska dotarł po dwudniowej podróży autostopem. W rywalizacji C-1 na 500 m zajął ostatnie miejsce, uzyskując najsłabszy czas ze wszystkich uczestników tej konkurencji.

Kariera klubowa Đurić rozpoczął swoją zawodową karierę piłkarską w 1992 roku, jako zawodnik macedońskiego klubu Sloga Jugomagnat Skopje. W kolejnym sezonie występował w węgierskim Szegedi LC. W 1993, podczas wojny w Bośni, zginęła jego matka. Dwa lata później Đurić zdecydował się na wyjazd do Australii, gdzie podpisał kontrakt z występującym w National Soccer League klubem South Melbourne FC. Grał tam, z przerwą na wypożyczenie do Port Melbourne Sharks, przez kolejne dwa lata. Następnie ponownie reprezentował barwy klubu Port Melbourne Sharks, a w 1997 trafił do klubu Gippsland Falcons, w którym w 15 meczach zdobył 4 bramki. Pod koniec tego samego roku przeniósł się do Chin, gdzie występował w klubie Locomotiv Beijing.