thumb|350px|Detektor promieniowania jonizującego. Promieniowanie pada na scyntylator wywołując błysk światła, które pada na fotokatodę wywołując emisję elektronów. Elektrony są powielane w powielaczu elektronowym. thumb|Schemat działania kanalikowego powielacza elektronów. thumb|Powielacz elektronów z ciągłą dynodą. thumb|Kanalikowy fotopowielacz, w obudowie i bez obudowy. Kręta rurka to kanalikowy powielacz elektronów. Powielacz elektronowy – samodzielne urządzenie lub element innego, będący lampą próżniową wzmacniającą słabe impulsy elektronowych poprzez wykorzystanie emisji wtórnej.
Powielacz składa się z serii elektrod zwanych dynodami podłączonych do coraz wyższego napięcia, wykonywane są ze stopów metali z dodatkiem berylu, a ich powierzchnia poddawana jest procesowi aktywacji. Dynody są odpowiednio ukształtowane tak by elektrony wyemitowane z poprzedniej trafiały na kolejną. Różnica potencjałów między nimi wynosi od 200 do 500 V. Elektron padając na dynodę wywołuje emisję wtórną kilku do kilkunastu elektronów.