Spowodowało to odłączenie się od głównego nurtu adwentystów przeciwników służby wojskowej, którzy utworzyli Kościół Adwentystów Dnia Siódmego Ruch Reformacyjny.
W 1915 roku władze ogólnoświatowego Kościoła potępiły decyzję Conradiego, ogłaszając, że „Kościół jest negatywnie nastawiony do wszelkiej przemocy”, dopuszczając uczestnictwo adwentystów w działaniach wojennych głównie w służbach medycznych. Potwierdzające stanowiska podejmowano jeszcze w roku 1920 i 1922, oceniono, że Conradi zawiódł jako kościelny przywódca. Został przeniesiony ze stanowiska wiceprzewodniczącego ogólnoświatowego kościoła na funkcję doradcy Generalnej Konferencji, którą pełnił w latach 1923–1928. W okresie tym narastało jego poczucie pokrzywdzenia i odrębności zrozumienia niektórych zagadnień dogmatycznych. W 1928 roku umarła jego żona – Elizabeth Conradi. Na przełomie 1928 i 1929 roku Conradi wystąpił z Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego i przyłączył się do Kościoła Baptystów Dnia Siódmego. Według jego wypowiedzi odejście od adwentystycznej społeczności było najcięższym doświadczeniem jego życia. Zmarł w Hamburgu, ciało znaleziono w jego mieszkaniu 16 września 1939 roku.
Zobacz też Kościół Adwentystów Dnia Siódmego w Niemczech Adolf Minck
Przypisy