Porzecze – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1919–1939 w woj. białostockim. Siedzibą gminy było PorzeczeGłówny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933, obecnie na Białorusi.
Historia Gmina zbiorowa Porzecze powstała po I wojnie światowej z obszaru zniesionej gminy Druskieniki z litewskiego powiatu olickiego, bez Druskienik, które utworzyły odrębną gminę miejskąSpis ludności na terenach administrowanych przez Zarząd_Cywilny_Ziem_Wschodnich z mapą, Eugenjusz Romer, Lwów-Warszawa, 1919. Gmina Porzecze weszła w skład powiatu grodzieńskiego w woj. białostockim. Według spisu powszechnego z 1921 roku, gminę zamieszkiwały 6404 osoby, w tym 4972 (78%) Polaków, 830 (13%) Białorusinów, 442 (7%) Litwinów, 134 (2%) Żydów, 17 Rosjan i 9 Niemców.
1 października 1931 z gminy Porzecze wyłączono miejscowości Druskieniki (wieś), Piaski i Kłoniszki, włączając je do miasta Druskieniki w tymże powiecie i województwie.