Jeńców (z wyjątkiem dowódców twierdzy) wypuszczono bez okupu. Ten wspaniałomyślny czyn nie polepszył jednak opinii kanclerza u wojska, które miało za złe ich wodzowi pozbawienie dochodów z tytułu okupu za wziętych do niewoli. Do pogorszenia swej opinii Zamoyski przyczynił się, gdy pozostawił swą armię (wracającą spod Zawołocza) na drogach będących w bardzo złym stanie, a sam ruszył pospiesznie do PołockaS. Grzybowski, op. cit., s. 123..
Podczas pobytu w twierdzy Zamoyski ustanowił tamtejszym komendantem Jerzego Zibryka.
Gdy w 1581 król polski oglądał umocnienia i usytuowanie zdobytej przed rokiem twierdzy, powiedział: „By na mnie było przyszło, nie kusiłbym się był”.
Zdobycie Zawołocza było jednym z ostatnich sukcesów wojsk Stefana Batorego w kampanii 1580.
Zobacz też
wojna polsko-rosyjska 1577–1582 oblężenie Wielkich Łuk oblężenie Pskowa
Przypisy
Bibliografia Grzybowski S., Jan Zamoyski, Warszawa 1994 Heidenstein R., Dzieje Polski od śmierci Zygmunta Augusta do roku 1594, t. 2, opr. M. Gliszczyński, W. Spasowicz, Petersburg 1857 Korzon T., Dzieje wojen i wojskowości w Polsce, t. 2, Kraków – Lwów – Warszawa 1923 Podhorodecki L., Sławni hetmani Rzeczypospolitej, Warszawa 1994
Zawołocze Zawołocza Kategoria:Wydarzenia 1580