W 1918 roku kluczowe znaczenie dla utworzenia państwa białoruskiego miało stanowisko Niemiec, które w okresie od lutego do listopada tegoż roku kontrolowały większość ziem białoruskich. W odpowiedzi na przekazaną przez Ludowy Sekretariat Białorusi informację o powstaniu Białoruskiej Republiki Ludowej, kanclerz Niemiec Georg von Hertling oświadczył, że Niemcy odnoszą się do okupowanych ziem białoruskich, jak do części Rosji i zgodnie z postanowieniami traktatu pokojowego z Rosją, bez zgody rządu tego państwa, nie mogą uznać nowo powstającego państwa białoruskiegoOdpowiednia zasada została określona wprost w art. 4 dodatkowego traktatu do traktatu pokojowego państw centralnych z Rosją, podpisanego 27 sierpnia 1918 roku (Германско-русский добавочный договор). Natomiast a contrario do powyższego oświadczenia kanclerza Niemiec, władze tego państwa nie przewidywały istnienia państwa białoruskiego na terenach odebranych Rosji na podstawie traktatu brzeskiego.Zgodnie z postanowieniami dodatkowego porozumienia z 5 grudnia 1922 roku do traktatu między Niemcami a Rosją zawartego 16 kwietnia 1922 roku w Rapallo, Niemcy m.in. uznały Białoruską Socjalistyczną Republikę Radziecką.. Natomiast w celu łatwiejszego prowadzenia tymczasowej okupacji niemieckie władze wojskoweGen. Erich von Falkenhayn, dowódca okupującej Białoruś 10 Armii.