Helena Raszka (ur. 24 stycznia 1930 w Bydgoszczy, zm. 17 maja 2016 w Szczecinie) – polska poetka.
Życiorys Urodziła się w Bydgoszczy, w rodzinie Józefa Błażejewskiego, ichtiologa, i Anny z Adamczewskich. W 1931 roku przeniosła się z rodzicami do PoznaniaEwa Głębicka, Raszka Helena - Słownik Pisarzy i badaczy XX i XXI w. [online], pisarzeibadacze.ibl.edu.pl [dostęp 2025-09-10]..
Po wybuchu II wojny światowej, w grudniu 1939 została wraz z rodziną wysiedlona z miasta. W czasie okupacji niemieckiej mieszkała kolejno w Częstochowie, pod Dynowem oraz we wsi Czernichów.
Po wyzwoleniu uczyła się początkowo w liceum ogólnokształcącym w Krakowie, a od jesieni 1945 w gimnazjum w Gorzowie Wielkopolskim, gdzie w 1949 zdała maturę. W latach 1949–1950 studiowała filologię polską na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Studiów nie ukończyła. Od 1951 roku wraz z mężem mieszkała w Szczecinie w dzielnicy Pogodno przy ulicy Żwirki i Wigury. Debiutowała jako poetka w 1956 roku na łamach tygodnika „Ziemia i Morze” wierszem Droga. Swoje wiersze drukowała w czasopismach m.in. w „Arkuszu”, „Autografie”, „Gazecie Lwowskiej”, „Literaturze”, „Odrze”, „Poezji”, „Pograniczach”, „Pomeranii”, „Spojrzeniach”, „Toposie”, „Twórczości”, „Tygodniku Solidarność”, „Życiu Literackim”.