thumb|upright=1.8|Winkle na pasiakach Oznakowanie więźniów niemieckich narodowosocjalistycznych obozów – system oznaczania zarejestrowanych więźniów stosowany w niemieckich narodowosocjalistycznych obozach koncentracyjnych. Więźniowie otrzymywali numery, które w pewnych obozach były zindywidualizowane (niepowtarzalne), a w innych przypisywane po śmierci jednego więźnia następnemu. Ponadto stosowano rozmaite sposoby oznakowania na ubiorach (głównie obozowych pasiakach, najczęściej tzw. winklami, wprowadzonymi w KL Dachau).
Okoliczności powstania obozów i wprowadzenia oznakowania 28 lutego 1933 roku, wkrótce po dojściu Adolfa Hitlera do władzy, wydano nadzwyczajne rozporządzenie „o ochronie narodu i państwa”, które unieważniało znaczną część konstytucji Republiki Weimarskiej. Rozporządzenie to znosiło „nienaruszalność wolności osobistej” zatwierdzoną w artykule 114 konstytucji jako prawo zasadnicze. W ten sposób utworzono podstawy do wprowadzenia aresztu prewencyjnego (Schutzhaft, dosł. areszt ochronny), który stał się środkiem walki z opozycją polityczną. Od tej pory policja działając poza jurysdykcją sądów, mogła bezpodstawnie więzić przeciwników reżimu nazistowskiego i stosować nieograniczony areszt jako środek prewencyjny. Doprowadziło to do powstania pierwszych obozów koncentracyjnych wkrótce po pożarze Reichstagu.