Wieża ciśnień przy Alejach Racławickich – wieża ciśnień znajdująca się przy Al. Racławickich 42 w Lublinie, wybudowana przez amerykańską firmę budowlaną Ulen & Company w 1926 roku. Firma ta związana była również z budową wodociągów m.in. w Radomiu, Piotrkowie i Częstochowie.
Historia Budowa wieży rozpoczęła się na podstawie umowy zawartej między Lublinem a Towarzystwem Ulen & Company w roku 1924, umowę tę z ramienia miasta podpisywał prezydent Czesław Szczepański, a z ramienia Amerykanów wiceprezydent towarzystwa M. D. Carrel. Przewidywała ona budowę systemu zaopatrzenia miasta w wodę oraz odprowadzania i oczyszczania ścieków.
Wieża ciśnień przy Al. Racławickich, której budowa zakończyła się w roku 1926, była jednym z elementów nowo tworzonej sieci wodociągowej. Została umieszczona w jednym z najwyższych punktów ówczesnego Lublina, niedaleko rogatki warszawskiej, umożliwiając w ten sposób dostarczanie wody pod odpowiednim ciśnieniem do wszystkich mieszkań w mieście. Zbiornik mógł pomieścić do 2050 m3 wody, był to stalowy cylinder o średnicy 14 metrów i wysokości 13,5 metra, obmurowany z zewnątrz. Dwie pompy szwajcarskiej firmy , o wydajności 200 litrów na sekundę, poruszane przez silniki o mocy 250 KM, tłoczyły wodę ze stacji pomp wysokiego ciśnienia, mieszczącej się przy al.