W spotkaniu, odbywającym się w wojennym czasie u schyłku wojny trzydziestoletniej, bierze udział 21 artystów z całych Niemiec, m.in. śląscy artyści Andreas Gryphius, Daniel Czepko von Reigersfeld, Johannes Scheffler (znany jako Angelus Silesius), Christian Hoffmann von Hoffmannswaldau, Friedrich von Logau, a także Paul Gerhardt, Georg Philipp Harsdörffer czy muzycy Heinrich Albert i Heinrich Schütz.
Pod kierownictwem Simona Dacha, poeci czytają swoje manuskrypty, które komentowane są przez innych uczestników, poruszających też sytuację języka niemieckiego po latach wojny. Spożywa się posiłki, pije wino. Po kilku dniach gospoda staje w płomieniach a uczestnicy dyskusji rozjeżdżają się nie wyznaczając terminu następnego spotkania. Jednak zbliżenie pozostaje w umysłach twórców.
Kończący wojnę pokój westfalski podpisano w pobliskim Münsterze w niecały rok później.
Pod pretekstem spotkania w Telgte Grass opowiada o spotkaniach i dyskusjach ważnej dla jego twórczości Grupy 47. Często moralizuje, zwłaszcza pisząc o Niemczech współczesnych,