Pasmo przecinają leśne, nieutwardzone drogi, możliwe do pokonania jedynie przez pojazdy 4WD oraz szlaki piesze wiodące przez przełęcze Hayden, Hermit, Music, Medano i Mosca.
Najwyższym szczytem pasma jest, położony na południu Blanca Peak (4,372 m n.p.m.), flankowany przez trzy inne czterotysięczniki: Little Bear Peak, Mount Lindsey i Ellingwood Point. Innymi znanymi czterotysięcznikami są szczyty w masywie Crestone: Kit Carson Mountain, Crestone Peak, Crestone Needle i Humboldt Peak. Dwa pomniejsze szczyty Kit Carson Mountain, Challenger Point i Columbia Point, otrzymały imiona dla upamiętnienia załóg wahadłowców Challenger i Columbia.
W roku 1719 podróżnik hiszpański Antonio Valverde y Cosio nadał pasmu nazwę Sangre de Cristo („Krew Chrystusa”) zachwycony krwisto-czerwoną barwą ośnieżonych szczytów o zachodzie słońca.
Geologia thumb|750px|Pasmo Sangre de Cristo Range w tle Parku Narodowego Great Sand Dunes Pasmo Sangre de Cristos to góry zrębowe, przy czym główne linie uskoków biegną zarówno wzdłuż wschodnich, jak i zachodnich zboczy gór, a miejscami przecinają pasmo w poprzek. Góry wypiętrzyły się około 27 milionów lat temu, prawdopodobnie w jednej, masowej, działalności górotworu.