29..
9 września 1903 na południowych przedmieściach Bielska, w dzielnicy Leszczyny, oddano do użytku nowoczesne koszary kawaleryjskie. Do 1918 były bazą 2 Dywizjonu 3 Regimentu dragonów Króla Saksonii Alberta.
W 1921 w miejscowości Aleksandrowice (dzielnica Bielska od 1938) utworzono cmentarz garnizonowy, na którym ostatnich pochówków dokonano po II wojnie światowej. Potem stał się miejscem, na którym odbywają się różne uroczystości patriotyczne (np. obchody Święta Niepodległości)
Od 1920 w garnizonie Bielsko i garnizonie Biała stacjonował 3 Pułk Strzelców Podhalańskich, biorący udział w wojnie polsko-bolszewickiej i wojnie obronnej Polski 1939. W Białej stacjonował także 21 Pułk Artylerii Lekkiej. Oba pułki wchodziły w skład 21 Dywizji Piechoty Górskiej pod dowództwem kolejno: gen. Andrzeja Galicy i gen. Józefa Kustronia, zwanej potocznie od miejsca stacjonowania – bielską. Brała udział w zajęciu tzw. Zaolzia, a w 1939 wchodziła w skład Grupy Operacyjnej „Bielsko” (od 3 września pod nazwą GO „Boruta”) gen. Mieczysława Boruty-Spiechowicza w Armii „Kraków” z zadaniem obrony linii Cieszyn–Bogumin i osłony południowego skrzydła armii.