W latach 1937–1939 kształciła się w Państwowym Pedagogium w Poznaniu, którego dyplom, uprawniający do pracy w charakterze nauczyciela szkół powszechnych, uzyskała tuż przed wybuchem II wojny światowej. W grudniu 1939 razem z rodzicami i rodzeństwem została wysiedlona do Włoszczowy. Tam włączyła się w akcję tajnego nauczania, przez krótki czas dochodząc i ucząc w miejscowym getcie. Udzielała też lekcji gry na skrzypcach. W schyłkowym okresie okupacji skierowana została do pracy przymusowej w stołówce niemieckiej.
W marcu 1945 powróciła do Chodzieży. Podjęła niebawem pracę w chodzieskim Liceum Ogólnokształcącym, którą łączyła ze studiami (w trybie stacjonarnym) na Uniwersytecie Poznańskim. W 1950 uzyskała dyplom magistra filozofii w zakresie geografii. W tymże roku przeszła do pracy w Pile, gdzie przez trzy lata uczyła w Technikum Handlowym. W latach 1953–1956 była wychowawczynią w internacie Technikum Przemysłu Mięsnego i Drobiarskiego w Poznaniu, w 1957, ponownie w Technikum Handlowym w Pile, kierowała internatem. W 1957 powróciła do pracy w Liceum Ogólnokształcącym w Chodzieży, gdzie prowadziła zajęcia z biologii i geografii, a także wychowania muzycznego. Prowadziła szkolny chór i zespół instrumentalny, przygotowywała oprawę muzyczną uroczystości szkolnych. Pracowała także w liceum dla pracujących.