thumb|Szpulka tinolu bezołowiowego, który może służyć m.in. do lutowania rurek miedzianych Lutowanie bezołowiowe – lutowanie przy użyciu stopu niezawierającego ołowiu.
W elektronice najczęściej jako stop lutowniczy używany był stop cynowo-ołowiowy o składzie zbliżonym do eutektycznego o temperaturze topnienia ok. 185 °C. Od 1 lipca 2006 w Unii Europejskiej obowiązuje ograniczenie używania substancji niebezpiecznych w sprzęcie elektronicznym (dyrektywa RoHS), w tym ołowiu w stopach lutowniczych.
Wprowadzenie technologii wymagało zmian parametrów pracy urządzeń lub wymiany ich na nowe dostosowane do nowej technologii. W technologii bezołowiowej występują trudności: zwiększona temperatura rozpływu lutowia, kulkowanie się lutowia bezołowiowego w piecach do lutowania rozpływowego oraz przy lutowaniu ręcznym ze względu na duże napięcie powierzchniowe. wąsy cynowe (ang. tin whiskers), igłowate kryształy rosnące w wannach lutowniczych, powodujące zwarcia w lutowanych elementach i uszkodzenia urządzeń lutujących. ryzyko wystąpienia zarazy cynowej w niskich temperaturachKariya, Y., Williams, N., Gagg, C., Plumbridge, W., Tin Pest in Sn-0.5 wt.% Cu Lead-Free Solder, MRS Journal of Materials, June 2001Kariya, Y., Gagg, C., Plumbridge, W., Tin Pest in Lead-free Solder, Soldering and Surface Mount Technology, v. 13, no. 1, pp.