Fritz Jung (ur. 7 czerwca 1903 w Neurode (obecnie Nowa Ruda) zm. 28 maja 1981 w Moguncji) – niemiecki stomatolog, naukowiec i profesor na Uniwersytecie Jana Gutenberga w Moguncji, na którym wykładał protetykę i ortodoncję.
Młodość Urodził się w Nowej Rudzie jako najstarsze dziecko w rodzinie. Wychowywał się w domu z tradycjami medycznymi, jego ojciec Josef Jung oraz Selma z Herzigów również byli lekarzami i prowadzili w mieście praktykę dentystyczną.
Po ukończeniu gimnazjum humanistycznego w Kłodzku wyjechał na dalsze studia stomatologiczne, które w latach 1922–1926 spędził na uniwersytetach we Wrocławiu oraz Würzburgu.
We Wrocławiu ukończył w 1926 praktyki w klinice z wynikiem bardzo dobry. Pracował jako asystent naukowy u Karla Grevea w latach 1926–1928, dzięki czemu obronił doktorat z dziedziny badań nad protezami pisząc rozprawę „Untersuchungen über Einbettungsmassen“. Za doktorat otrzymał wyróżnienie magna cum laude.
Kariera naukowa Od 1929 był asystentem w Szwajcarii, następnie powrócił do Nowej Rudy. Podczas II wojny światowej w 1943 roku został zmobilizowany do lazaretu Reservelazaretts Breslau IV.